Dit is een artikel ingezonden naar De Suze, het nieuwe ledenblad van PROTEST. Het artikel is gepubliceerd op OverDWARS en Lava, de voorgangers van De Suze. Het artikel zal worden overgeplaatst naar de nieuwe website zodra deze online is.

Abdenour Hadouch

Ik ben er persoonlijk nog niet helemaal over uit… Hoe spreek je de afkorting nou eigenlijk uit? FYEG, FJEUG, F-Y-E-G?! Wellicht komen we het nooit te weten. Maar wat ik wel echt wil weten, is waar de Federation of Young Greens nou eigenlijk voor staat! Vooral omdat wij leden in september dé keuze maken: we besluiten bij welke Europese koepelorganisatie PROTEST zich als volwaardig lid aansluit. Ondanks het naderende septembercongres heb ik het afgelopen jaar, als dubbellid van de Jonge Socialisten en DWARS, gemerkt dat er binnen onze jongerenorganisatie geen helder beeld bestaat van de rol en taken van onze internationale koepelorganisaties… Gelukkig heb ik door mijn ervaringen binnen de commissie internationaal, het doorzoeken van de FYEG-statuten en gesprekken met verschillende bestuursleden FYEG het afgelopen jaar goed leren kennen. Ik vermoed daarom dat het nuttig is om mijn bescheiden kennis over FYEG (F-Y-E-G?) met mijn mede-PROTESTERS te delen. Ik nodig mede-PROTESTERS dan ook uit om mij meer te leren over andere internationale koepelorganisaties, zoals YES en IUSY. Dus PROTESTER, hier is de compacte FYEG-recap!

FYEG wordt geboren

De jaren ‘80 waren om verschillende redenen bijzondere jaren. Door de opkomst van het neoliberalisme (een politieke stroming die vindt dat de macht zoveel mogelijk bij de vrije markt moet liggen en zo min mogelijk bij de overheid) en de versteviging van het kapitalisme door de val van de autoritaire staatssocialistische staten (waarbij de overheid de macht heeft over de economie en productie), zoals de Sovjet-Unie, leek het alsof de democratisch-linkse beweging werd overgenomen door de hyperliberale tijdgeest of werd verdoemd tot echo-kamers waarin ze niets meer te bepalen had. Gelukkig is dat verre van de waarheid. Het waren treurige jaren, maar ook hét moment waarop de klimaatbeweging in Europa aan kracht won. Deze nieuwe groene beweging richtte de pijlen zowel op sociale als op klimaatrechtvaardigheid. Het zette de klimaatcrisis hoog op de politieke agenda en voerde keiharde actie tegen de gevolgen van zowel het kapitalisme als het betonsocialisme (een vorm van socialisme waarbij de overheid grootschalige bouwprojecten bouwt, zonder op de klimaatimpact te letten). De nieuwe beweging kende veel kanten en veel jongeren sloten zich aan bij de strijd voor hun toekomst. Die jongeren hadden een idee, en dat idee werd, zoals velen, geboren in het bonkende hart van onze Europese democratie: Straatsburg! Jonge Europeanen kwamen tot het besef dat er een koepelorganisatie nodig was om jongeren te verenigen in onze gezamenlijke strijd voor klimaat en sociale rechtvaardigheid: FYEG werd meer dan een idee; in 1988 werd het geboren als een koepelorganisatie voor studentenvakbonden, lokale klimaatactivisten netwerken en jongerenorganisaties van groene politieke partijen. Sinds 2007 is FYEG de officiële jongerenkoepel van de Europese Groene Partij (EGP) en een springplank voor de nieuwe generatie politici, onder wie partijlegende Kim van Sparrentak. Ondertussen staat FYEG binnen de EGP bekend als een ‘club met zorgwekkend veel invloed’ en maakt de EGP maar al te graag gebruik van de kennis en mankracht van haar jongerenorganisatie.

De organisatie

FYEG is een Europese federatie van groene jongerenorganisaties. Member Organisations (MO’s) hebben veel vrijheid, maar bepalen samen het Europese beleid. FYEG’s hoogste orgaan is de General Assembly (GA), vergelijkbaar met ons congres. Alleen hier stemmen afgevaardigden (vaak een landelijk bestuurslid aangevuld met afgevaardigde leden) namens hun Member Organisation, niet op persoonlijke titel. De MO’s zijn vaak jongerenorganisaties die zich voornamelijk als groen profileren, maar vergis je niet: de jongeren van de Deense Socialistische Volkspartij en de Catalaanse socialisten zijn ook vaak genoeg van de partij met gedurfde inhoud op de General Assembly. Op de GA’s worden Resolutions tot op het laatste woord uitgevochten. Je vraagt je nu vast af wat een Resolution is. Simpel gezegd is het een formele uitspraak van de General Assembly over één of meer onderwerpen… Een goed voorbeeld is de 2024-Oekraïne-resolutie, waarin onvoorwaardelijke solidariteit met Oekraïne, een onmiddellijke halt aan de inkoop van Russisch gas en vrede en zelfbeschikking voor het Oekraïense volk werden uitgesproken. De EGP maakt al te vaak gebruik van de resolutions van FYEG als basis voor haar eigen politieke standpunten; zo is het huidige EGP standpunt een voortzetting van de FYEG resolution over Israël-Palestina uit 2024. Alleen MO’s die volwaardig lid zijn mogen amendementen indienen en stemmen over de resolutions. Maar nu vraag je je vast af wie de standpunten en resolutions van FYEG naar de buitenwereld uitdraagt; tussen de General Assemblies door vertegenwoordigt het Executive Committee (EC) FYEG. Zie het als een Landelijk Bestuur, maar dan met twee voorzitters (‘Spokespersons’); een van hen is onze mede-PROTESTer Aislinn Hughes! Een paar van de belangrijke bezigheden van FYEG zijn het lobbyen van Europese parlementsleden en campagne voeren. FYEG komt voort uit de klimaatbeweging; actievoeren zit in haar DNA. Dit jaar voerde FYEG onder meer campagne tegen de deportatie van migranten en voor solidariteit met de Freedom Flotilla. Naast de GA is het zomerkamp hét jaarlijkse hoogtepunt. Linkse jongeren uit heel Europa komen er samen om te leren, te discussiëren en elkaar te ontmoeten. Dit jaar stond intersectioneel feminisme centraal in Ratiboř, Tsjechië. FYEG kent nog veel meer lagen, maar hopelijk geeft dit een eerste indruk van hoe de organisatie werkt!

De inhoud

Een sociaal en groen Europa en daarmee een roodgroene wereld staan centraal in de politieke visie van FYEG. Voor FYEG is het doorbreken van onderdrukkende systemen noodzakelijk om een rechtvaardige samenleving te realiseren. Het kapitalisme, het patriarchaat (een systeem waarin vooral mannen de macht hebben) en het racisme werken elkaar in de hand. Alleen door de verbondenheid van deze systemen te erkennen is systeemverandering en menswaardige politiek mogelijk:

De volgende pijlers staan centraal in FYEG’s visie op een rechtvaardige samenleving: Sociaal Europa: Het neoliberalisme heeft ongelijkheid, uitbuiting en ecologische vernietiging genormaliseerd. Daarom kiezen wij voor systeemverandering: een economie waarin het welzijn van mens en planeet voorrang krijgt op winst en groei. Wij pleiten voor een universeel basisinkomen, gratis toegang tot essentiële voorzieningen, een 32-urige werkweek met behoud van loon en minstens 40 vakantiedagen. Arbeid moet een middel zijn om goed te leven, niet het doel van ons

(1) De kracht van de werkende klasse: Vakbonden zijn onmisbaar voor de bescherming en uitbreiding van sociale rechten. Daarom moeten het recht op vakbondsvrijheid en het stakingsrecht in elke EU-lidstaat wettelijk worden Bedrijven die werknemersrechten schenden, moeten streng worden aangepakt. Om economische democratie te versterken, moet minstens de helft van de raad van commissarissen bestaan uit door werknemers verkozen vertegenwoordigers.

(2) Een Groen-Feministische Economie: Een feministische economie erkent dat onze samenleving steunt op de onbetaalde arbeid van vrouwen en andere gemarginaliseerde groepen én op de uitbuiting van het mondiale Zuiden. Daarom zetten wij in op economische democratie, sterke vakbonden, werknemerszeggenschap, het afbouwen van vervuilende industrieën en investeringen in zorg, huisvesting, onderwijs en duurzame energie. Welvaart meten we niet langer met het BBP (Bruto Binnenlands Product, hoeveel geld een land totaal heeft in goederen en diensten), maar met gezondheid, gelijkheid en ecologische

(3) Veiligheid en Vrede: De veiligheid van mensen, niet van staten, staat centraal in het buitenlands beleid. Een feministische vredespolitiek kiest voor diplomatie en internationale solidariteit, maar steunt verzet tegen oorlog, imperialisme, genocide en koloniale onderdrukking, en erkent dat vrede alleen duurzaam kan zijn wanneer zij gepaard gaat met sociale en wereldwijde rechtvaardigheid. De EU moet altijd handelen vanuit mensenrechten en het internationaal recht; militair ingrijpen is uitsluitend een uiterste middel.

(4) Dekolonisatie & antiracisme: Een einde aan (neo)kolonialisme en racisme is onmisbaar voor een rechtvaardige wereld. Europa moet zijn historische verantwoordelijkheid erkennen en inzetten op herstel, via onder meer herstelbetalingen, schuldkwijtschelding, de teruggave van geroofd cultureel erfgoed en eerlijke internationale samenwerking. Daarnaast zijn antiracistisch beleid, positieve actie waar nodig en dekoloniaal onderwijs essentieel om structurele ongelijkheid en de doorwerking van het kolonialisme duurzaam te bestrijden.

Genoeg Ge-FYEGD

Het spreekt, denk ik, voor zich dat de internationale kwestie een enorm ingewikkeld vraagstuk is. Veel PROTESTERS, zoals de voorzitter van FYEG of de vice-president van IUSY, vervullen functies binnen deze koepelorganisaties. In plaats van mijn artikel, zoals gewoonlijk, kort samen te vatten, wil ik het slot gebruiken voor een oproep tot constructiviteit en saamhorigheid op het aankomende congres. We hoeven elkaar niet de tent uit te vechten vanwege een keuze of een uitslag. Door ons bewust te zijn van het feit dat dit onderwerp emotioneel geladen is en zwaar kan vallen op sommige van onze leden, kunnen wij een veilige en respectvolle sfeer scheppen waarin verschil, kritiek en een open dialoog centraal staan. De keuze die wij maken kan zoveel meer zijn dan een polariserende strijd. Als wij openstaan voor elkaars perspectief en ons realiseren dat wij een brug kunnen zijn die de groene en rode beweging op internationaal niveau met elkaar verbindt, kunnen wij samen zoveel bereiken.

Wil jij een stuk publiceren en dit een podium geven bij De Suze (voorlopig op de sites van Lava en OverDWARS), laat het weten. Inzendingen zijn welkom bij desuze@protestpolitiek.org. 

categorieën: Bericht