In gesprek met de jonge kandidaten: Ties Ammerlaan

OverDWARS en Lava legden aan tien jonge kandidaten van GroenLinks-PvdA vragen voor over hun achtergronden en politieke visies. In dit stuk: Ties Ammerlaan (hij/hem, Drechterland, 1995).

Kun je beginnen met jezelf voor te stellen?

Mijn naam is Ties Ammerlaan. Ik ben dertig jaar en woon samen met mijn vriend in Amsterdam.

Wat dreef jou om de politiek in te gaan?

Als zoon van een glastuinbouwer uit Enkhuizen leerde ik al vroeg de waarde van hard werken. En als het tegenzat, niet zeuren, maar gewoon weer de schouders eronder. Maar voor steeds meer mensen is dat niet meer genoeg. Er zijn mensen die keihard werken of studeren, en toch het einde van de maand niet halen. Dat is geen natuurwet. Als econoom heb ik gezien hoe oneerlijk het systeem soms in elkaar zit. En als ambtenaar bij Financiën weet ik dat we dat systeem kunnen veranderen. Daarom ben ik de politiek in gegaan: voor die positieve verandering.

Wie is jouw politiek idool?

Mijn politieke idool is Thomas Piketty. Hij liet zien dat het rendement op vermogen structureel hoger ligt dan de groei van lonen. Dat betekent dat rijkdom sneller groeit dan arbeid loont, en dat ongelijkheid dus vanzelf toeneemt. Wat ik inspirerend vind, is dat Piketty niet alleen de cijfers begrijpt, maar ook oproept tot actie. Hij combineert kennis met betrokkenheid. Dat is precies het soort politiek waar ik in geloof.

Hoe zou jij je eigen politieke stijl omschrijven?

Ik zou mijn stijl omschrijven als nuchter en respectvol, een echte polderaar. Ik sta voor verandering, maar wil daar zoveel mogelijk mensen in meenemen. Dat doe ik door me goed in te lezen, te luisteren en te begrijpen wat mensen echt beweegt. Helder in waar ik voor sta, maar altijd met respect voor de ander.

Voor welk onderbelicht thema moet er meer aandacht komen?

Dakloosheid. Begin dit jaar organiseerde ik een politiek café over dit onderwerp met ervaringsdeskundigen en het deskundige gemeenteraadslid in Amsterdam Kris van der Veen. Wat zij al vertelde werd laatst nog eens bevestigd. Het aantal daklozen stijg al jaren en één op de drie daklozen is jonger dan 27. Daar moeten we echt iets aan doen. De basis is simpel: meer sociale huurwoningen bouwen en zorgen dat niemand op straat hoeft te slapen. Dit moet de politiek doen. Maar wat we allemaal morgen al zouden kunnen doen: een praatje maken, wat geld of boodschappen geven. De daklozen in onze buurten echt zien.

Hoe ziet jouw ideale coalitie eruit? Geef een idealistisch en, gezien de peilingen, realistisch antwoord.

Op zondag 12 oktober was ik bij het RTL-lijsttrekkersdebat met GroenLinks-PvdA, CDA, VVD en D66. Wat mij toen opviel: met het CDA en D66 kun je prima samenwerken, terwijl de VVD vooral de verschillen opzocht. Mijn ideale kabinet Timmermans I bestaat daarom uit GroenLinks-PvdA, het CDA, D66 en de SP. De SP heeft haar hand uitgestoken, en die moeten we aanpakken. Zo bouw je een sterk middenkabinet dat Nederland echt vooruithelpt.

Het vertrouwen in de politiek is historisch laag. Als je Tweede Kamerlid wordt, hoe ben je van plan om hier mee om te gaan?

Door letterlijk op pad te gaan. Niet alleen in Den Haag blijven, maar de regio in, naar de plekken waar mensen hun vertrouwen in de politiek kwijt zijn. Daarom doe ik deze campagne een ronde door alle gemeenten in West-Friesland, de regio waar ik ben opgegroeid. Alleen door te luisteren, kun je dat vertrouwen stap voor stap terugwinnen.

Welke rol zou de (nieuwe) PJO moeten hebben binnen de partij?

Een lekker dwarse rol. De kracht van DWARS en de JS is juist dat ze de partij scherp houden. Als een toekomstig kabinet Timmermans I misschien te veel compromissen sluit, moeten zij durven zeggen: ho, wacht even. Kritisch, creatief en een beetje eigenwijs. Dat is precies wat de partij nodig heeft.

Stel jezelf een bonusvraag!

Je staat ook op de website van Rainbowvote.nl. Is dat nu nog nodig? Ja, absoluut. Toen ik ontdekte dat ik op jongens val, merkte ik dat ik er niet altijd vanzelfsprekend bij hoorde. Ik moest harder werken om echt onderdeel van de groep te zijn. Gelukkig vond ik later mijn plek, tegelijk met een samenleving die steeds opener werd.

Maar de laatste jaren zie ik een kentering. Een vriendin van mij maakte dat pijnlijk mee: dezelfde avond dat ze een regenboogvlag ophing, vloog er een steen door haar raam. En onderzoek laat zien dat de acceptatie onder jongeren juist afneemt. Daarom is zichtbaarheid nog steeds hard nodig. We moeten blijven strijden tegen discriminatie en voor gelijke rechten. Voor mij betekent dat investeren in acceptatie op scholen, online en in de buurt. En zorgen voor gelijke rechten voor regenbooggezinnen en meerouderschap. Zodat alle LHBTI+’ers er vanzelfsprekend bij horen. Daar blijf ik me in de Kamer keihard voor inzetten.

Lees ook de interviews met andere jonge kandidaten!

• Giovanni Visser
• Julian Bushoff
• Mikal Tseggai
• Jimme Nordkamp
• Habtamu de Hoop
• Iris Vrolijks
• Shadi Nikshomar
• Jade van der Linden

categorieën: Bericht